Gatunki ryb głębinowych

Są to dziwne mało znane gatunki ryb, które żyją w głębinach mórz i oceanów w niedostępnej strefie dla zwykłego śmiertelnika. Zwierzęta bardziej przypominają wyglądem kosmiczne stwory niż powszechnie znane nam ryby. Rozróżniają się budową, wielkością oraz sposobem żerowania. Niektóre z nich wykształtowały specyficzne techniki polowania i rozmnażania.

Większość stworzeń posiada zdolności bioluminescencji i bez trudu potrafi świecić kolorowymi barwami światła. Wszystkie żyją w ciemnych toniach, gdzie nie dochodzi światło słoneczne, więc mają też wyostrzony zmysł widzenia. Sprawne oko ryby potrafi zobaczyć ofiarę w całkowitej ciemności. Większość z tych gatunków do polowania i wabienia ofiar, wykorzystuje błyski bioluminescencyjne. Niektóre są całkowicie ślepe. Do poruszania się wykorzystują zmysły i receptory, które mają umiejscowione na całym ciele.

Tak wykształcone mechanizmy sprawdzają się idealnie w warunkach, gdzie panuje ogromne ciśnienie wody i totalna ciemność. Zwierzęta świetnie sobie radzą, ponieważ na tych głębokościach brakuje pożywienia lub jest jego niewiele. Zmysłowość łowcy i spryt jest kluczem do przetrwania. Wysłanie impulsu świetlnego przez stworzenie, może skończyć się pożarciem przez czyhającego w ciemnościach drapieżnika lub ocalić życie.

Ryby zamieszkujące na dużych głębokościach często mają dziwaczne kształty. Są takie, którym świecą oczy oraz takie z szerokimi paszczami uzbrojonymi w bardzo ostre zęby. Opisywane gatunki ryb żyją pod powierzchnią morza od 500 do 5000 m, w warunkach wysokiego ciśnienia, stabilnego zasolenia, stałej temperatury oraz przy całkowitym braku światła słonecznego.

Eurypharynx pelecanoides – Połykacz

Jest to gatunek ryby głębinowej z rzędu gardzielcokształtnych, spotkać go można we wszystkich wodach oceanów. Dorosłe osobniki osiągają długość ciała do 50 cm. Jak wskazuje jego nazwa, charakteryzuje się dużą rozciągliwą jamą gębową przypominającą gardziel pelikana. Połykacz odżywia się drobnymi głowonogami, małymi rybami, skorupiakami i planktonem.

W jego workowatej paszczy mieści się ok 100 centymetrów sześciennych wody. Połknięta ofiara zostaje wstępnie trawiona przez enzymy i substancje toksyczne znajdujące się w gruczołach paszczy, po czym ryba całkowicie pożera zdobycz. Wśród tego gatunku panuje dymorfizm płciowy, na świat wydaje larwy, które mają postać leptocefali.

Bathypterois, longifilis i grallator

Są to skrzelokształtne ryby, które należą do rodziny Ipnopidae. W polskich katalogach opisywane pod nazwą (Benthosaurus) bentozaury. Żyją na dużych głębokościach od 500 metrów do 5000, dorosłe osobniki osiągają do 30 cm długości ciała. Charakteryzują się małymi oczami i wydłużoną głową wyposażoną w dużą paszczę. Ryby mają długie wyrostki na płetwach brzusznych i ogonowej, te wydłużone płetwy służą Bathypterois do podpierania ciała na dnie podczas polowania na swoje ofiary.

Bathysaurus ferox

Ten gatunek ryby głębinowej należy do rodziny Bathysauridae, wcześniej został sklasyfikowany do jaszczurnikowatych. Występuje prawie w każdej głębinie oceanicznej od Islandii po ciepłe wody Nowej Zelandii. Żyje na głębokościach od  600 do 3500 metrów. Dorosłe osobniki osiągają długość ciała do 65 cm.

Ryba jest doskonałym drapieżnikiem, poluje na inne gatunki ryb, skorupiaki i mięczaki. Jego budowa przypomina trochę jaszczurkę lądową, ponieważ ma wykształcone pod brzuchem długie płetwy, które swym wyglądem przypominają łapki. Ferox jest wyposażony w wielką głowę i ma dużą paszczę najeżoną ostrymi jak kolce zębami.

Malacosteus niger

Jest to niewielkich rozmiarów ryba głębinowa, która należy do rodziny wężorowatych w dorosłym stadium osiąga rozmiar 20 cm długości. Jest chyba jedynym przedstawicielem wężorowatych nie posiadającym wąsów. Rybę można spotkać we wszystkich oceanach strefy tropikalnej, żyje na głębokościach 500–3886 m p.p.m. Ma zdolności do bioluminescencji.

W ciemnościach świeci światłem o czerwonej barwie, odżywia się drobnymi żyjątkami oraz planktonem. Ze względu na ciągłe egzystowanie tego gatunku na dużych głębokościach, jest im trudniej odnaleźć partnera, dlatego populacja ryb Malacosteus niger jest niewielka i należy do rzadkości.

Matronica Holboella – Ceratias holboelli

Ten okaz należy do najbardziej dziwnych ze wszystkich ryb głębinowych. Jako nieliczny organizm morski posiada specyficzny sposób rozmnażania. Gatunek wykształcił unikatową metodę rozrodu ze względu na rzadkość występowania partnerów przeciwnej płci. Gdy ryby już znajdą partnera,łączą się w pary przeważnie na całe życie.

Podczas godów prawie 20 razy większa samica podpływa do samca pozwalając żeby wgryzł się w jej ciało, po czym zrasta się z ciałem swojej wybranki na stałe. Od tego momentu zostaje pozbawiony wszystkich życiowych funkcji oprócz narządów płciowych i układu oddechowego. Po odbyciu godów, na ciele samicy zostaje tylko narośl wyglądająca jak pasożyt.

Lecz to nie wszystko czym może zaskoczyć ten tajemniczy gatunek. Matronica Holboella posiada zdolności bioluminescencji i potrafi świecić w ciemnościach. Samica jest wyposażona w wędkę ze świecącym wabikiem, która wyrasta z płetwy grzbietowej. Polując rozświeca w ciemnościach wabik (przynętę) na końcu wędki i potrząsa imitując w sprytny sposób pływającą w ciemnej toni ofiarę.

Świecąca przynęta znajduje się blisko dużej paszczy, tak aby szybko zaatakować i pożreć swoja ofiarę. Matronica Holboella w dorosłym stadium dorasta do 130 cm i może pożreć wiele większą od siebie zdobycz. Gatunek ten występuje we wszystkich oceanach na głębokościach do 4400 m. pod powierzchnią wody.

Melanocetus johnsonii

Jest to gatunek ryby głębinowej należący do rodziny Melanocetidae, ryba występuje na głębokości ponad 2000 metrów we wszystkich wodach oceanicznych. Samice tego gatunku osiągają długość 14 cm, a samce mierzą do 30 cm długości ciała. Melanocetus to typowy drapieżnik, poluje na inne ryby zamieszkujące głębiny morskie. Z łatwością potrafi połknąć zdobycz kilka razy większą od siebie, co świadczy o jej żarłoczności.

Jest gatunkiem jajorodnym, samica składa jajeczka ikry otoczone galaretowatą powłoką, z której wylęgają się małe larwy planktoniczne. Narybek po wykluciu wędruje w kierunku płytszych wód na głębokość 100 metrów i tam dorasta. Kiedy osiągnie wystarczające rozmiary, wraca z powrotem w rodzinne głębiny.

Chauliodus

Ten osobnik ma chyba najbardziej przerażający wygląd ze wszystkich innych gatunków ryb głębokomorskich. Jest bardzo aktywnym drapieżnikiem i należy do rodziny wężorowatych lub inaczej żmijowcowate. Jak inne opisywane gatunki, Chauliodus też żyje na dużych głębokościach we wszystkich rodzajach wód oceanicznych. Stworzenie charakteryzuje się dużą paszczą uzbrojoną w sztyletowate ostre zęby.

Dorosłe osobniki dorastają do 30 cm długości ciała i jak większość ryb głębinowych również potrafi wytwarzać światło (bioluminescencja). Ryba wabi swoje ofiary świecąc receptorami umieszczonymi na płetwie grzbietowej. Czyha w ciemnościach z rozwartą paszczą, gdy pojawi się zdobycz w zasięgu pyska, błyskawicznie atakuje i ją pożera. Świecące gruczoły służą rybie do komunikowania się z innymi żmijowcowatymi.

Macropinna microstoma

Jest bardzo rzadkim gatunkiem – zamieszkuje wody Północnego Pacyfiku po Morze Beringa, żyje na głębokości od 600 do 800 m p.p.m. Charakteryzuje się nieco dziwacznym wyglądem, ma szerokie cylindryczne oczy osadzone na przezroczystej głowie, posiada doskonały narząd wzroku, widzi dosłownie wszystko co się wokół niej znajduje. Z łatwością może obserwować jak kameleon przestrzeń pod spodem i nad sobą.

Doskonały wzrok służy rybie do polowania na mięczaki. Ponieważ natura nie wyposażyła jej w duży otwór gębowy, więc odżywia się drobnymi mięczakami i planktonem. Macropinna w dorosłym stadium osiąga maksymalnie 5 cm i należy do najmniejszych przedstawicieli ryb głębokomorskich.

Samogłów

Gatunek znany jest też pod nazwą Mola mola lub Mola rotunda, żyje w tropikalnej i subtropikalnej strefie oceanów. Ta ogromnych rozmiarów ryba należy do rodziny samogłowowatych i jest prawdopodobnie największą rybą zamieszkującą częściowo głębiny oceanów. Jego waga przekracza ponad 2 tony, a całe ciało mierzy 3 metry.

Samogłowy żerują na różnych głębokościach, potrafią schodzić bardzo głęboko pod wodę oraz w celu higienicznym wypływają pod samą jej powierzchnię. Samogłowy unoszą się na tafli wody i pozwalają morskim ptakom wydziobywać pasożyty ze skóry – jest to jedyny moment kiedy ryba opuszcza głębiny. Po zabiegu ruszają w głębsze tonie, gdzie poszukują pożywienia.

Przysmakiem samogłowów są kalmary, larwy węgorzy i meduzy. Ciekawostką jest, że u dorosłych osobników nie występuje pęcherz pławny. Do regulacji głębokości używają bardzo grubej warstwy tkanki tłuszczowej ukrytej pod skórą. Samica samogłowa należy do najbardziej płodnych ryb zamieszkujących mroczne wody. Podczas tarła w okresie rozrodczym potrafi złożyć aż 300 milionów jaj ikry. Młode po wykluciu z jajeczek dryfują ku powierzchni wody, gdzie w większości są pożerane przez inne gatunki ryb. Z całego miotu przeżywa tylko kilka sztuk.

8 Comments:

  1. normalnie mega epick rób tego więcej chlopie masz niezły talent

  2. meeega artykuł

  3. Kochasz Linofryne hahahahahaha

  4. linofryna jest dziwaczna

  5. Kiedy się pisze jakiś artykuł, należy się pod nim podpisać imieniem i nazwiskiem :) Artykuł jest dobry, ale źródła mało zaufane.

    • Przepraszam ale jestem właścicielem tego serwisu i nie obowiązuje mnie podpisywanie się pod artykułami . Dziękuję za miłe słowa odnośnie artykułu i cieszę się ,że w jakimś stopniu się spodobał.
      Pozdrawiam.

  6. Dobry artykul. Zycze autorowi, by robil wiele dobrych artykulow:)

Dodaj komentarz